Techniki wytwarzania dywanów to proces, nad którym nie zastanawiamy się na co dzień. Kładziemy stopy na miękkiej tkaninie położonej na podłodze, nie zdając sobie sprawy, że produkcja dywanów to naprawdę skomplikowany proces. Poniżej przedstawiamy kilka tajników związanych z wytwarzaniem dywanów.

Dywany tkane maszynowo
Dywan może zostać utkany, kiedy producent zastosuje maszynę, która będzie dedykowana specjalnie do takiego procesu produkcji. Dywany wytwarzane są w tym przypadku dzięki zastosowaniu setek, a nawet tysięcy kołowrotków. Ich najważniejsze zadanie to wprowadzanie nici do automatycznego krosna.
Dywany tkane maszynowo są wytwarzane zgodnie z przyjętym wzorem dla konkretnego modelu, który został zaprojektowany. Po sfinalizowaniu procesu produkcyjnego dany materiał, a właściwie już prawie dywan, jest poddawany obróbce. Taka obróbka polega na przycięciu wyprodukowanego dywanu do z góry określonego kształtu, ale także rozmiaru. Niezbędne jest dodatkowo obszycie krawędzi dywanu, tak aby uniknąć prucia się czy strzępienia materiału. Na zakończeniach dywanów mogą pojawić się również stylowe frędzelki czy inne zdobienia.
Najważniejsze właściwości dywanów tkanych maszynowo to oczywiście:
– krótki czas wytworzenia dywanu, zwykle nie więcej niż godzina;
–  ogromny wybór kształtów, typów, rozmiarów oraz materiałów dywanów tkanych tą techniką;
– masowa produkcja z wykorzystaniem barwników syntetycznych.
Co przemawia za dywanami tkanymi maszynowo. Przede wszystkim o wiele krótszy czas produkcji niż chociażby w przypadku materiałów tkanych ręcznie. Dywany tkane maszynowo będą oczywiście o najtańsze.
W dywanach wytwarzanych automatycznie, drogą maszynową najczęściej stosowane są następujące materiały: wełna, wiskoza, bawełna, juta, szenil, a z największą częstotliwością polipropylen. Każdy z tym materiałów odznacza się innymi właściwościami. Jedne cechują się zdecydowanie dłuższą żywotnością, inne można w łatwy sposób wyczyścić.

Dywany tkane ręcznie
Zdecydowanie najbardziej czasochłonne będzie ręczne tkanie dywanów. Dywany wytwarzane tą metodą są zdecydowanie droższe niż dywany tkane metodą maszynową. Do trzech podstawowych elementów łączących ręcznie tkane dywany należą oczywiście:
– splot;
– węzeł;
– barwniki.
Nad każdym z tych elementów warto się choć na chwilę zatrzymać. Splot to krótki kawałek przędzy, wiązany wokół dwóch sąsiadujących nici osnowy. Sąsiadujące nici tworzą węzeł na powierzchni dywanu tkanego metodą ręczną. Jedna lub więcej nici każdego wątku zostaje przepuszczona przez konkretne pasma osnowy.
Z kolei proces tkania ręcznego w przypadku splotu rozpoczyna się w dolnej części krosna, następnie stopniowo biegnąc w górę. W dalszej części pracy nad tego typu dywanem dodawane są kolejne poziome rzędy węzłów oraz wątków. Każdy pojedynczy węzeł jest oczywiście wiązany ręcznie. Nie trudno się zatem domyślić, że jest to proces bardzo czasochłonny.
W przypadku tkania dywanów ręcznie możemy wyróżnić dwa rodzaje węzłów:
– asymetryczny (perski);
– symetryczny (turecki).
Aby utworzyć węzeł asymetryczny przędza zostanie owijana wokół jednej nici osnowy, żeby w następnie przejść przez sąsiadującą nić i powrócić na powierzchnię tkanego materiału.
Węzeł symetryczny powstaje wtedy, kiedy przędza zostaje przepleciona między dwoma nićmi osnowy, które sąsiadują ze sobą.
W przypadku używania do dywanów tkanych ręcznie barwników mamy do wyboru barwniki tradycyjne czyli naturalne lub syntetyczne. Barwniki naturalne uzyskiwane są z substancji zwierzęcych, roślin, ale również minerałów. Barwniki syntetyczne będą o wiele tańsze od barwników naturalnych, jednak nie będą one dawały takich samych efektów kolorystycznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *